با سلام دانشجویان علوم سیاسی دانشگاه پیام نور قم میتوانند مقالات خود را به ایمیل:

hasan_a83@yahoo.com

ارسال کنند ویا به دوستان عضو انجمن تحویل دهند  تا با نام خود در سایت انجمن  ثبت شود

با تشکر

انجمن علمی پژوهشی علوم سیاسی (نگاه 3)

از دیرباز، دین وسیاست دو مقوله مهم در زندگی بشر بوده‎اند و به دلیل اهمیت آنها در شكلدهی حیات بشر، همواره ذهن آدمی را به خود مشغول داشته‎اند. در خصوص رابطه دین و سیاست، كلاً دو نظریه اساسی و اصلی: تفكیك و تداخل، وجود دارد. دیدگاه تفكیك، هرگونه ارتباط را بین دین و سیاست نفی می‎كند، و دخالت هر یك از آنها را در امر دیگری، موجب اضمحلال هر دوی آنها می‎پندارد. از این دیدگاه، الگویی حكومتی استنتاج می‎شود كه در آن، اصولاً دین در تعیین راهبردهای اصلی و فرعی حكومت نقشی ندارد. چنین حكومتهای را لائیك و سكولار می‎نامند، كه اغلب حكومتهای امروزی دنیا این گونه‎اند.

دیدگاه تداخل، رابطه دین و سیاست را مسلم می‎انگارد و تلاش می‎كند برمبنای آن، اهداف، ساختار حكومت و نقش فرد و جامعه را مشخص كند. مفروض بودن وجود ارتباط بین دین و سیاست در این دیدگاه، اجماع نظر بركیفیت ارتباط را معنا نمی‎دهد؛ بلكه برعكس، نحوه و چگونگی رابطه مزبور، محل اختلاف است و موجب می‎شود حامیان تداخل در گروههای جداگانه قرار گیرند. از این دیدگاه، الگویی حكومتی استخراج می‎شود كه دین در شكل دهی به آن و اجزای مربوطه‎اش، نقش اساسی دارد. بدیهی است كه الگوی حكومتی نیز براساس نبود اجماع دركیفیت ارتباط دین و سیاست، تفاوت می‎كند.

استاد مطهری در آثار خود، هم درباره رابطه دین وسیاست سخن گفته، و هم الگوی حكومتی ارائه داده‎اند. در اندیشه سیاسی استاد مطهری، دین اسلام یك....

شرکت در انتخابات آزاد و منصفانه یکی از شیوه های مشارکت سیاسی است که زمینه تحقق و توسعه مشارکت سیاسی مردم را فراهم می آورند و آن را تضمین می کنند.
لذا مسئله انتخابات از بدو تشکیل نظام جمهوری اسلامی مورد توجه مسئولان کشور قرار داشته و تا به امروز که قریب به
 33 سال از تشکیل آن می گذرد، دوره ای را نمی توان یافت که در آن انتخابات به بهانه ای نظیر اختلافات سیاسی ، ناآرامی های داخلی و حتی تهاجم نظامی دشمن بیگانه تعطیل شده باشد .
اما به راستی چرا مقوله ای نظیر انتخابات، علی رغم تنش ها و چالش های نهفته در پس آن ، تا به این حد مورد توجه مسئولان یک نظام سیاسی قرار دارد ؟
برای پاسخ به این سئوال می بایست نخست به ماهیت و اهمیت انتخابات از منظری حقوقی و قانونی پرداخت تا بتوان از این طریق ضمانت های اجرایی برگزاری سالم آن را در یک نظام سیاسی بدیع نظیر جمهوری اسلامی ایران اکتشاف کرد و در گام دوم به سراغ ایدئولوژی و آرمانهای رهبران و مسئولین چنین نظامی رفت تا با کنکاش در پس پرده آن، اغراض و اهداف اصلی آنان از تاکیدات مکررشان بر اهمیت و ضرورت انتخابات را احصا و استخراج کرد.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، انتخابات را به دفعات مطرح کرده و ابعاد مختلف آن را مورد توجه قرار داده است .بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، حکومت و حق ولایت از آن خدای متعال است که آن را از طریق مردم برای سعادت و هدایت آنان در جهان به ودیعه گذارده است . در اصل پنجاه و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در توضیح این مطلب چنین آمده است: «حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست، و هم او انسان را بر سرنوشت اجتماعی حاکم ساخته است . هیچ کس نمی تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد.»
 
اما اولین اصلی که به انتخابات می پردازد و آن را .............

یکی از اهداف مشخص دشمن، به تسخیر در آوردن دامنه‌ی افکار عمومی و متزلزل ساختن انگیزه ‌ها در جامعه است. هدف عمده بر عنصر مردم و قدرت ملی کشورها متکی است،‌ سلب اراده و انگیزه از مردم جهت بی‌تفاوت نمودن آنان نسبت به آینده جامعه و سپس تبدیل آن‌ها به گروه های معارض، مخالف و مسئله‌دار.

جدایی دین از علم و سیاست

امروزه تعداد رسانه ها به شدت زیاد شده است. فراوانی و تعدد این مجراهای اطلاع رسانی و خبر پراکنی این ذهنیت را ایجاد می کند که مالکیت و تنوع دیدگاه ها بسیار متنوع و گوناگون شده و لذا دیگر مونولوگ و انحصارگرایی در عرصه رسانه ها به پایان رسیده است. اما باوجود این حجم عظیم رسانه ها، مالکیت رسانه ای در دست تعداد معدودی است و این افراد با وضع قوانین کلی و برای بدست آوردن سود بیشتر اهداف خویش را سیاست های کلی دولت ها منطبق کرده و به مرحله اجرا در می آورند. آیا تا کنون به این نکته اندیشیده اید که چرا همه کشورهای امپریالیستی که به نوعی در تکاپوی جنگ نرم هستند و در ذهن خویشتن چالشی را جز افزودن ثروت و قدرت ندارند، چگونه دارای یک هماهنگی در عمل می باشند؟ موضوع بسیارساده است. هر معادله ای یک قانون کلی و هر فعالیتی یک چارچوب اساسی دارد.اگر تا کنون دقت کرده باشید همه فعالیتهای غربی حول محور یک جمله می گردد “جدایی علم از دین و جدایی دین از سیاست”.

اما آیا ایشان این جمله را مستقیم به مخاطب القا می کنند!؟ آیا ایشان جمله را در کتاب های درسی و غیر درسی بیان می کنند!؟ این جمله یک قانون کلی برای هر کسی است که بخواهد با استفاده از امکانات دنیای سرمایه داری بر خویش تن خود بیافزاید. اما امروزه با استفاده از تکنولوژی‌های ارتباطاتی مانند اینترنت، ماهواره، تلویزیون و … تأثیرگذاری راحت‌تر اعمال می‌شود. شیوه‌ی عمده‌ی این عملیات نیز بدین صورت است که با انجام ......

منیع: سایت پژوهشکده ی باقر العلوم

قوه ی مقننه

بر اساس اصل 58قانون اساسی ِاعمال قوه ی مقننه تنها از طریق مجلس شورای اسلامی است که اعضای ان را نمایندگان منتخب مردم تشکیل میدهند (اصل62)

بنابراین در جمهوری اسلامی ایران سیستم قانون گذاری به صورت تک مجلسی بوده و تنها مرکز تقنین در ایران میباشد .البته طبق اصل59 به طریقه ی دیگری نیز ممکن است قوه ی مقننه اعمال گرددو ان همه پرسی و مراجعه به ارای مردم است .براساس اصل مذکور ،در مسائل بسیار مهم سیاسی ، اقتصادی ،احتماعی و فرهنگی ؛پس از تصویب و توافق حداقل 3/2 کل نمایندگان درخواست همه پرسی ممکن میباشد

مجلس شورای اسلامی :

1:طرز تشکیل مجلس:مجلس مهم ترین رکن تصمیم گیری در نظام اسلامی بوده  که اعضای ان به طور مستقیم با رای مخفی توسط ملت انتخاب میشوند

2:دوره نمایندگی:دوره ی نمایندگی مجلس شورای اسلامی 4 سال است که انتخابات هر دوره پیش از پایان دوره ی قبل برگزار میشود  به طوری که کشور در هیچ زمانی بدون مجلس نباشد(اصل 63)

3:تعداد نمایندگان مجلس شورا ی اسلامی :از انجایی که رعایت اصل 64 قانون اساسی قبل از بازنگری درباره ی عده نمایندگان مستلزم مشکلاتی بود،لذا پس از بازنگریمقرر شد که تعداد نمایندگان مجلس شورا ی اسلامی 270نفر بوده و از تاریخ همه پرسی سال 1368شمسی پس از هر 10 سال با در نظر گرفتن عوامل انسانی ،سیاسی،جغرافیایی و نظایر انها حداکثر20 نفر به تعداد انها اضافه میشود.ضمنا طبق ذیل اصل 64،زرتشتیان و مسیحیان اشوری و کلدانی مجموعا یک نماینده و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال هر کدام یک نماینده انتخاب میکنند

4:جلسات مجلس و کیفیت مذاکرات انها:طبعا پس از اتمام مراحل انتخابات و تایید ان توسط شورای نگهبان میبایست به محض پایان یافتن مهلت قانونی دوره ی پیشین،جلسات دوره ی جدید تشکیل شود .

چگونگی تشکیل و شرایط ان :

1:جلسات مجلس شورای اسلامی فقط با .......

به گزارش جهان کیهان در سرمقاله خود با عنوان «فرمول ضرب شست» نوشت:
* هنوز ۴۸ ساعت از خطبه های متین امام خامنه ای در نمازجمعه تهران نگذشته بود که نخست وزیر رژیم صهیونیستی، اعضای کابینه را فراخواند و با اشاره به این بیانات کلیدی از آنها خواست دیگر درباره تهدید نظامی علیه ایران سخنی نگویند؛ کمی محترمانه تر از این عبارت که «خفه خون بگیرید»! ایهود باراک وزیر دفاع و موشه یعالون معاون نخست وزیر، پنج شنبه گذشته در کنفرانس امنیتی هرتزلیا ادعا کرده بودند اسرائیل توان حمله به تأسیسات اتمی ایران را دارد. واکنش نتانیاهو پس از شنیدن بیانات ولی امر مسلمین جالب بود. «آقا» روز جمعه با رد ادعای دخالت ایران در حوادث بحرین، تصریح کردند «ما آنجایی که دخالت کنیم صریح می گوییم. ما در قضایای ضدیت با اسرائیل دخالت کردیم؛ نتیجه اش هم پیروزی جنگ ۳۳ روزه و پیروزی جنگ ۲۲ روزه بود. بعد از این هم هر جا هر ملتی با رژیم صهیونیستی مقابله کند، ما پشت سرش هستیم و کمکش می کنیم و هیچ ابایی هم از گفتن این حرف نداریم...». اثر ضرب شست و سیلی آبداری که به اعتبار این کلمات در گوش سران اسرائیل نواخته شد، بسیار بیشتر از سیلی هایی بود که با انهدام غیرمترقبه دو ناوچه ساعر ۵ و حدود ۹۰ تانک اسطوره ای مرکاوا در جنگ ۳۳ روزه به گوش صهیونیست ها نواخته شد. حالا آویوکوخاوی رئیس اطلاعات ارتش اسرائیل می گوید ۲۰۰ هزار موشک دوربرد و کوتاه برد، عمق تل آویو و هر جای دیگر اسرائیل را نشانه رفته اند.
*نتانیاهو که خود در زیاده گویی کم از باراک و یعالون ندارد، نتوانست در برابر ضرب شست امام خامنه ای چیزی بگوید. در برابر حرف حق و ماجرایی که در انظار میلیاردها انسان کنجکاو واقع شده، چه بگوید؟! او فقط توانست به اعضای دولت خویش نهیب بزند «اصلا در مورد تهدید علیه ایران چیزی نگویید. این گونه سخنان چیزی جز زیان ندارد و موجب می شود اسرائیل در خط مقدم رویارویی با حکومت اسلامی ایران قرار گیرد و تلاش برای تحریم را با مشکل مواجه سازد. شما سخنان برخی رهبران منطقه را شنیدید که هیچ چیز مانع آنها نیست و به سادگی همسایگان (!؟) خود را تهدید به قتل عام می کنند. در روزهای اخیر درک کرده ایم که در چه محیطی زندگی می کنیم. سخنان رهبر ایران را درباره نابودی اسرائیل شنیدید».

منبع:جهان نیوز

موساد در دوران انقلاب‌ اسلامی (1356- 1357)

از همان آغاز، روابط ایران و اسرائیل با مخالفتهایی در بین محافل سیاسی ـ اجتماعی روبه رو شد. همزمان با گسترش روابط دو کشور در دهه‌های 1340ـ1350ش. روند مخالفت با نفوذ اسرائیل در ایران، از سوی مخالفان سیاسی حکومت، به ویژه روحانیون، افزایش یافت. به همین دلیل روحانیون و گروههای مسلمان بیش از سایر گروههای سیاسی تحت تعقیب قرار گرفته و از مخالفت با اسرائیل منع شدند.

روحانیون و علمای دینی از همان سالهای پایانی دهۀ 1320 که تلاشهایی برای آغاز روابط غیررسمی سیاسی بین ایران و اسرائیل صورت گرفت، طی اعلامیه‌های متعددی ایجاد هرگونه رابطه با دولت صهیونیستی را محکوم کردند. البته روند مخالفت روحانیون و اسلام‌گرایان، با نوساناتی چند ادامه یافت. در سالهای نخست دهۀ 1340 موج جدیدی از مخالفت روحانیون به رهبری امام‌ خمینی (ره) با اسرائیل آغاز شد. در همان حال ساواک و سایر دستگاههای امنیتی و انتظامی، روحانیون مخالف حکومت را هشدار می‌دادند که سخنی در مخالفت با اسرائیل و روابط آن با رژیم پهلوی بر زبان نرانند. حساسیت رژیم پهلوی و ساواک نسبت به مخالفت مردم با حضور اسرائیل در ایران در تمام سالهای دهۀ1340 و دهۀ 1350 کاستی نگرفت. تا جایی که حتی مخالفان از به کار بردن واژه‌هایی نظیر بنی‌اسرائیل که در قرآن کریم بدان اشارت رفته بود، منع شدند. آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای در بخشهایی از خاطرات خود در این باره چنین اظهار داشته است:

              متاسفانه در کشورهای دیگر این فرصت را به مردم نمی‌دهند که اقلاً غصه‌های خودشان را نسبت به این قضایای عظیم امت اسلام بر زبان جاری کنند. شما کشورهای عربی را ببینید چقدر انسانهایی هستند که از قضایای مربوط به سازش با دشمن صهیونیستی دلشان خون است ولی نمی‌توانند چیزی بگویند، مثل وضع خود ما در دوران رژیم گذشته، که آن روز دلهای ما خون بود ولی نمی‌توانستیم چیزی بگوییم.

              بنده یک وقتی در قبل از انقلاب به مناسبت تفسیر آیات مربوط به بنی‌اسرائیل در اوایل سورۀ بقره، چیزهایی را در جمع دانشجویان گفته بودم. بعد .......

نشست تخصصی  انجمن علمی -پژوهشی علوم سیاسی

                                   باموضوع:                            

انقلاب اسلامی و نقش ان در ایجاد وحدت اسلامی

       با حضور:

حجت الاسلام ذوالنور(جانشین اسبق نماینده ی ولی فقیه در سپاه)

زمان:دوشنبه 17/11/90 ساعت 14

مکان:دانشگاه پیام نور ساختمان 3 .سالن دفاع

در این نوشتار سیر فعالیت های هسته ای در ایران به دو دوره قبل از انقلاب اسلامی و بعد از انقلاب اسلامی تقسیم شده است که در این راستا به اختصار، ارتباط فعالیت های هسته ای ایران با کشورهای خارجی تشریح می گردد.

الف) فعالیت های هسته ای ایران قبل از انقلاب اسلامی

در این دوره فعالیت های هسته ای ایران و همکاری هسته ای این کشور را با آمریکا ، کانادا ، فرانسه و آلمان بررسی می نماییم.

  1- دوره شکل گیری و آغاز همکاری ایران و آمریکا

اولین قدم جدی در زمینه استفاده از علوم و فناوری هسته ای در ایران در سال 1335 ه.ش(1956 م) برداشته شد، و موافقتنامه همکاری بین ایران و آمریکا راجع به استفاده غیر نظامی از انرژی اتمی امضاء گردید. در این سال(1335 ه.ش) دانشگاه تهران، مرکزی را تحت عنوان مرکز اتمی دانشگاه تهران برای آموزش و پژوهش هسته ای در کشور پایه گذاری نمود و توافقنامه ای میان علی امینی سفیر وقت ایران در آمریکا و معاون وزارت امور خارجه این کشور به امضا رسید. این موضوع سه سال بعد از طرح آیزونهاور، رئیس جمهور وقت آمریکا در سال 1332 ه.ش (1953 م) تحت عنوان «اتم برای صلح» ، بود.مرکز مذکور در کنار تلاش خود برای شناساندن اتم و انرژی اتمی، نمایشگاهی تحت همین عنوان یعنی اتم برای صلح  دایر نمود که تا حدودی برداشت مردم را نسبت به انرژی هسته ای که آن را معادل ویرانی و جنگ قلمداد می کردند تصحیح نماید.چندی بعد در سال 1337ه.ش (1958م) به پیشنهاد دانشگاه تهران، ساخت یک راکتور اتمی در دستور کار هیئت دولت قرار گرفت. در همین راستا رئیس جمهور آمریکا جهت تبلیغ طرح خود (اتم برای صلح) یک راکتور اتمی به ایران هدیه کرد.براساس موافقتنامه همکاری هسته ای میان ایران و آمریکا قرار بر این بود که طرفین اطلاعات مربوط به امور زیر را مبادله کنند:  

- طرح، ساختمان ، کارکردن راکتورهای تحقیقاتی و به کار بردن آنها به شکل و مسائل تحقیقاتی مهندسی.

- مسائل بهداشتی و استحفاظی مربوط به کارکردن و استفاده از راکتورهای تحقیقاتی.

- استفاده از ایزوتوپ های رادیو اکتیو در تحقیقات فیزیکی، زیست شناسی، کشاورزی و صنعتی.

   طبق این موافقت نامه ، کمیسیون انرژی اتمی آمریکا موافقت کرد که اورانیومی را که دارای مقدار زیاد ایزوتوپ 235U است به

به نام خدا

5- همکاری با دیگر کشورها:

همکاری با انگلستان نیز بیشتر در زمینه برخی از فرآیندهای چرخه سوخت هسته ای بود . قرار دادهای مربوطه طی سالهای 1354 ه.ش (1975م) تا 1356 ه.ش (1977م) در زمینه خرید اورانیوم و تبدیل اورانیوم با شرکت های مختلف انگلستان امضا گردید. در سال 1356 ه.ش (1977م) نیز یک موافقتنامه همکاری هسته ای بین ایران و هند امضا گردید که بیشتر جنبه آموزشی و تبادل اطلاعات داشت. در همین زمان ایران و آمریکا نسبت به ایجاد یک کمیسیون مشترک با نیت تقویت همکاری در زمینه علوم هسته ای به خصوص تولید انرژی هسته ای توافق نمودند و قرار دادی امضا شد که بر مبنای آن مقرر شد دولت آمریکا سوخت غنی شده برای راکتورهای هسته ای را که قرار بود از جانب آمریکا برای ایران ساخته شود فراهم نماید. همچنین ایران موافقت نمود که بر مبنای امضا پیمان بین المللی عدم گسترش سلاح های هسته ای NPT  در سال 1347 ه.ش (1968 م) و تایید آن در سال 1348 ه.ش (1970 م) به سمت ساخت و یا توسعه سلاح های هسته ای نرود 

6- ساخت نیروگاه اتمی

اصلی ترین و پرهزینه ترین هدف هسته ای در قبل از انقلاب اسلامی، ایجاد نیروگاه های اتمی بود. موسسه تحقیقاتی استانفورد که یک موسسه آمریکایی بود، در این دوره مطالعه ای را انجام داد که بر اساس آن ایران تا سال 1995 م به بیست هزار مگاوات برق هسته ای نیاز دارد. ایران در سال 1974م، قرار دادی با موسسه استانفورد منعقد کرد که طی آن این موسسه وابسته به دانشگاه استانفورد، مجری تحقیق و ارائه چشم اندازی میان مدت در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و صنعتی برای توسعه ایران شد. این موسسه نهایتاً پیشرفت صنعتی و اقتصادی ایران را متکی به تولید 20 هزار مگاوات برق تا سال 1995 م و راه اساسی تولید این مقدار برق را از طریق تاسیس نیروگاه های هسته ای در ایران قلمداد کرد. در نتیجه، ایران مذاکراتی را برای ایجاد نیروگاه های اتمی با برخی از شرکتهای  خارجی انجام داد که نتیجه آن امضای قرار داد برای ساخت نیروگاه هایی بود که به صورت مختصر به آنها اشاره می شود.

- نیروگاه اتمی بوشهر

در سال 1355 ه.ش(1976م) دو قرار داد یکی برای طراحی، ساخت، نصب و راه اندازی دو واحد نیروگاهی 1300 مگاواتی از نوع آب سبک در 18 کیلومتری شهر بوشهر و دیگری برای تامین سوخت هسته ای این نیروگاه ها امضا شد. شرکت کرافت ورک یونیون به عنوان طرف اصلی سازمان انرژی اتمی بر مبنای این قرار داد متعهد شد تا علاوه بر ساخت نیروگاه های بوشهر، تحویل سوخت اولیه و سوخت گذاریهای مجدد برای 30 سال آینده را نیز تضمین کند. بر این مبنا پیمانکار بلافاصله اجرای موضوع قرار داد را در دستور کار خود قرار داد. بر مبنای گزارش های موجود تا  آستانه پیروزی انقلاب اسلامی حدود 80 درصد از عملیات ساختمانی و 65 درصد از عملیات الکترومکانیکی واحد یک به پایان رسیده بود.

- نیروگاه اتمی کارون (دارخوین)

در سال 1353 ه.ش(1974م) توافقنامه ای بین سازمان انرژی اتمی ایران و شرکت فرانسوی فراماتوم به امضا رسید که ساخت دو راکتور اتمی با توان تقریبی 950 مگاوات در هر راکتور را در دارخوین اهواز تضمین می کرد. این قرار داد تاپایان تابستان 1357 به صورت عادی در حال اجرا و پیشرفت بود که از مهر همان سال به دلیل تحولات مربوط به انقلاب اسلامی محل اختلاف شد و در نهایت در خرداد 1358 ه.ش (1979م) از طرف کنسرسیوم فرانسوی فسخ گردید.

- نیروگاه اتمی اصفهان

موافقتنامه ساخت این دو واحد نیروگاهی هر یک با قدرت 1290 مگاوات با شرکت آلمانی کرافت ورک یونیون در سال 1355 ه.ش (1976م) به امضا رسید اما به سرانجام نرسید.

- نیروگاه اتمی ساوه

قرار داد ساخت این دو واحد نیروگاهی

واژة سیاست در معنای خاص معمولاً به هر امری كه به دولت و امور و مسایل وابسته به دولت ارتباط پیدا كند، گفته می شود. در معنای عام، سیاست به معنای راه، روش، خط مشی، طریقه و حتی گاهی بطور مسامحی طرح و برنامه است. در تعریفی دقیق سیاست عبارت است از « اداره و سرپرستی نظری و عملی مجموعه امور ارتباطی ، فرهنگی و اقتصادی در جهت وصول به اهدافی که رشد اجتماعی را محقق می سازد .» سیاست در عصر جدید و در مفهوم عام آن، مجموعه‏اى از روابط اجتماعى‏است كه هدف آن، بر قرارى نظم اجتماعى و امنیت داخلى و از نظر خارجى،حفظ مصالح عمومى و اقتدار و شان اجتماع سیاسى است. هم و غم كلى‏سیاست، پیدا كردن راهها و اصولى است كه در واقع، منافع اجتماعى‏سیاسى در دو بعد داخلى و خارجى لحاظ شده و متناسب با جوامع سیاسى،شیوه‏ها و طریق مختلف و نظامهاى سیاسى گوناگون براى اداره اجتماعات‏به وجود آید. در واقع، مفهوم سیاست در اندیشه‏هاى جدید، تدبیر در جهت‏اداره امور است و سیاست به صورت مستقیم و غیر مستقیم همه انسان ها را دربر می گیرد . ازیک سو آگاهی های سیاسی مردم و احساس مسئولیت آن ها در قبال سرنوشت جمعی خود و کشورشان می تواند سبب بقای جامعه مطلوبشان باشد . اگر چنین آگاهی و مسئولیتی وجود نداشته باشد ، جامعه فرو می پاشد . در عمل نیز امروزه سیاست به گونه‌ای اجتناب‌ناپذیر وارد زندگی ما شده است، و به هر سو كه نظر می‌اندازیم، چهره‌ای از سیاست رخ می‌نماید؛ سیاست و تحولات سیاسی بر کل حیات اجتماعی، حوزه فردی وحتی جهان طبیعت تاثیر گذار می باشد . با یک تصمیم گیری ممکن است جنگ ، انقلاب ، کودتا یااصلاحاتی صورت گیرد که همه حوزه های اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ،دینی ، فکری و فردی افراد را دگرگون سازد . رشد و توسعه اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی به واسطه فرایندهای صحیح سیاسی و سیاست مداران بزرگ ممکن می گردد. به علاوه شهروندان به طور اجباری عضو سازمانی هستند که دولت نام دارد و همه وجوه و مراحل زندگی ایشان در درون چنین سازمانی شکل می گیرد و تعیین می شود . قوانین دولتی چارچوب فعالیت و زندگی همگان را تعیین می کند و فرد به محض تولد در چشم انداز اقتدار دولتی قرار می گیرد : سرشماری می شود ، شناسنامه پیدا می کند ، تابع قوانین مختلف دولتی می شود و باید در مراحل مختلف زندگی از قدرت های سیاسی مختلف اطاعت کند . دولت ها در همه جا در سیاستگذاری اقتصادی ، برنامه ریزی آموزشی ، توسعه شهری ، تأمین ارتباطات ، جهت دهی فرهنگی ، امنیت داخلی و بین المللی و غیره نقش تعیین کننده ای دارند . در کنار کارویژه ها و نقش دولت ها ، سازمان های بین المللی نیز نقشی تأثیر گذار و مهم بر حیات جامعه بشری ایفا می نمایند .  بقیه درادامه ی مطلب